Poradnik AML · aktualizacja 10 listopada 2026
AML w biurze rachunkowym — obowiązki i dokumentacja krok po kroku
Biuro rachunkowe jest instytucją obowiązaną w rozumieniu ustawy AML. Poniżej zebraliśmy obowiązki w kolejności, w jakiej realizuje się je w praktyce — przy każdym z nich piszemy, co powinno zostać w dokumentacji, bo tego właśnie szuka kontrola.
Kogo dotyczy AML w biurze rachunkowym
Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu wymienia wśród instytucji obowiązanych podmioty świadczące usługi prowadzenia ksiąg rachunkowych. Nie ma progu wielkości — obowiązki ma zarówno biuro z kilkoma klientami, jak i duża spółka. Różni się tylko ich skala: ocena ryzyka i procedura mają odpowiadać temu, czym biuro się faktycznie zajmuje.
1. Ocena ryzyka biura
Punkt wyjścia. Biuro ocenia ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu związane z własną działalnością — rodzajem klientów, obszarem geograficznym, usługami i kanałami ich świadczenia.
W dokumentacji ma zostać: pisemna ocena ryzyka z datą, uzasadnieniem przyjętych poziomów i śladem jej aktualizacji (ustawa wymaga jej aktualizowania, w praktyce przynajmniej raz na dwa lata albo po istotnej zmianie działalności).
2. Procedura wewnętrzna
Spisane zasady postępowania: jak biuro identyfikuje klienta, ocenia jego ryzyko, kiedy stosuje środki wzmożone, jak przechowuje dokumenty i jak zgłasza podejrzenia. Procedura ma być dopasowana do biura, a nie skopiowana z ogólnego wzoru.
W dokumentacji ma zostać: zatwierdzona procedura, potwierdzenie zapoznania się z nią przez pracowników i historia jej zmian.
3. Środki bezpieczeństwa finansowego wobec klienta
Przy nawiązaniu współpracy i w jej trakcie biuro stosuje wobec klienta m.in.:
- identyfikację klienta i weryfikację jego tożsamości (KYC),
- ustalenie beneficjenta rzeczywistego i porównanie danych z Centralnym Rejestrem Beneficjentów Rzeczywistych,
- ocenę celu i charakteru stosunków gospodarczych,
- bieżące monitorowanie stosunków gospodarczych z klientem.
W dokumentacji ma zostać: kartoteka klienta, kopia lub wyciąg danych rejestrowych, wynik ustalenia beneficjenta, informacja o ewentualnej rozbieżności z CRBR i sposobie jej wyjaśnienia.
4. Ocena ryzyka klienta
Każdy klient dostaje poziom ryzyka, od którego zależy zakres dalszych czynności — od środków uproszczonych po wzmożone. W praktyce opiera się to na ankiecie AML wypełnianej przez klienta i ocenie pracownika biura.
W dokumentacji ma zostać: ankieta, wyliczony poziom ryzyka, decyzja pracownika z datą i uzasadnieniem, a także daty kolejnych przeglądów.
5. Weryfikacja PEP i list sankcyjnych
Biuro sprawdza, czy klient lub jego beneficjent rzeczywisty nie jest osobą zajmującą eksponowane stanowisko polityczne (PEP) i czy nie figuruje na listach sankcji. Sprawdzenie powtarza się w czasie trwania współpracy, nie tylko na jej początku.
W dokumentacji ma zostać: data i zakres każdego sprawdzenia, jego wynik oraz decyzja w razie trafienia.
6. Szkolenia pracowników
Osoby wykonujące obowiązki AML mają uczestniczyć w programach szkoleniowych. Kontrola pyta nie o to, czy szkolenie było, tylko kto, kiedy i z jakiego zakresu je odbył.
W dokumentacji ma zostać: program szkolenia, lista obecności, wynik testu wiedzy, data.
7. Zgłoszenia wewnętrzne i zawiadomienia do GIIF
Biuro ma mieć procedurę anonimowego zgłaszania naruszeń przez pracowników oraz wiedzieć, kiedy i jak zawiadomić Generalnego Inspektora Informacji Finansowej o okolicznościach mogących wskazywać na pranie pieniędzy lub finansowanie terroryzmu.
8. Przechowywanie dokumentacji
Dokumentację AML przechowuje się co do zasady przez 5 lat od końca roku, w którym zakończono współpracę z klientem. To oznacza, że dowody czynności wykonanych dziś muszą dać się odtworzyć za kilka lat — z datami i nazwiskami osób, które je wykonały.
Jak to uporządkować w praktyce
Przy kilkunastu klientach wystarczy porządny arkusz i teczka. Przy kilkudziesięciu i więcej problemem przestaje być wiedza, a staje się pilnowanie terminów: przeglądy ryzyka, ponowne sprawdzenia sankcyjne, zmiany w KRS i CRBR. Właśnie te czynności najłatwiej zautomatyzować — opisujemy to w poradniku automatyzacja w biurze rachunkowym. Od 10 lipca 2027 r. część zasad zmieni się wraz z unijnym pakietem AML — zob. zmiany w AML 2027.
Jeśli szukasz narzędzia, które prowadzi przez wszystkie te kroki i zostawia ślad każdej czynności, zobacz program do AML dla biura rachunkowego.
Podstawa prawna i źródła
- Ustawa z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (ISAP)
- Generalny Inspektor Informacji Finansowej — komunikaty i wyjaśnienia (gov.pl)
- Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych
Poradnik ma charakter informacyjny i nie jest poradą prawną. Opisuje obowiązki i to, jak udokumentować ich wykonanie — wiążący jest zawsze tekst aktu prawnego.